Metar po metar srpska zemlja nestaje na području opštine Novo Brdo, ostaju stariji mještani, koji primaju socijalnu nadoknadu iz budžeta Srbije i oni koji rade u srpskim školama i zdravstvu.

Tokom poslednjih par mjeseci u regionu planinskog prevoja Gornji i Donji Makreš, u kojem je do 1999. godine živjelo nekoliko stotina Srba, ostalo je tek tridesetak mještana, među kojima devet učenika od prvog do osmog razreda osnovne škole.

– Za poslednja tri meseca prodato je više desetina hektara pašnjaka i šuma po kojima smo u `srećno vreme` napasali po nekoliko hiljada ovaca i krava – kaže  S.S, uz molbu da mu ime ne objavljujemo, jer svi koji dignu glas protiv zuluma, kako Albanaca tako i nekih Srba, postaju njihova meta.

Posrednici u prodaji, Albanac šumar i nekoliko Srba koji su svoje porodice izmjestili u Smederevo, ucjenama i prijetnjama u posljednja tri mjeseca opustošili su Makreš i područje koje se oslanja na desetak kilometara udaljena sela Zebince i Straža.

Ovaj sagovornik kaže da su otkupljene dvije njive oslonjene na lokalnu školu koju će od naredne godine pohađati svega četiri đaka i ocjenjuje da Srbija više ništa ne može učiniti za spas srpstva u Novom Brdu.

– Sada ni tone zlata ne vrede, sve je besmisleno, jer su oni imućniji i oni koji su bili zbrinuti pod krovom države Srbije, prodali svoje, a onda se udomili u centralnoj Srbiji.  Oni sada, ucjenama i pritiscima, zajedno sa Albancima, otkupljuju ar po cijeni od 70 do 90 evra, a prodaju po desetostruko većim iznosima albanskim biznismenima – navodi naš sagovornik.

Dok na jednoj strani niču velelepna zdanja u vlasništvu Albanaca, srpske porodice preživljavaju od lonca Narodne kuhinje “Majka Devet Jugovića”, koja im svakodnevno doprema kuvanu hranu i hljeb i pola vekne po porodici.

Uviđajući da srpstvo u Novom Brdu odumire i da odlaze i oni najuporniji, Srbija je, posredstvom Kancelarije za Kosovo i Metohiju, započela gradnju desetak kuća.

Milovan Disić, kojem je uz još devet srpskih porodica u pomoć pritekla i Mitropolija crnogorsko-primorska, smatra da će mu nova kuća produžiti život u rodnoj Straži.

-Strahovali smo da će nam se krov štale u kojoj smo živeli srušiti na glavu, ali, eto, neko se setio da i nama pomogne i verujem da ću sada biti poslednji Srbin koji će, jedino ako bude morao, napustiti Stražu – navodi ovaj mještanin, ogorčen na mešetare, preprodavce i lopove.

Preostali stanovnici vjeruju da se plan raseljavanja Srba iz novobrdskih sela, u kojima se, usljed sveopšte nezaposlenosti, mladi broje na prste, realizuje uz pomoć policije samoproglašenog Kosova.

– Svi znaju da se krađa stoke, automobila i poljoprivrednih mašina i obijanje srpskih kuća u kojima žive stariji i nemoćniji, a da ne govorimo o pustošenju šuma, događa uz znanje policije jer je očigledno da su dobili nalog da zatvaraju oči pred stradanjem Srba – kaže mještanin R.D.

Ne pomažu ni molbe igumana manastira Draganac arhimandrita Ilariona, koji svakodnevno moli Srbe da ne prodaju zemlju i ne dovode na među manastirsko bratstvo i Albance.

– Polakomili smo se i potrčali da uzmemo evro više i što pre umaknemo iz sela u kojima su Srbi živeli još u vreme Sasa, Rimljana i Turaka – kaže Miodrag R.

On vjeruje da jedino vlasti iz Beograda, preduzimanjem sankcija prema mešetarima i bivšim funkcionerima opština Novo Brdo i Gnjilane, mogu da zaustave sveopštu rasprodaju srpske imovine.

“Srna”